Reklama
  • Czwartek, 17 grudnia 2015 (13:05)

    Prawa rodziców w urzędzie, przedszkolu i szpitalu

Reklama

W szkole lub w przedszkolu

Możesz wybrać dziecku przed- szkole lub szkołę, które najlepiej będą odpowiadały twoim przekonaniom, bo masz decydujące zdanie w sprawie edukacji dziecka. Jednak jesteś też odpowiedzialna za jego kształcenie i powinnaś współpracować z różnymi instytucjami oświatowymi.

Prawo daje możliwość nauczania dziecka w domu. Jeśli uznasz, że twój maluch nie poradzi sobie w szkole (lub faktycznie okaże się, że ma z tym trudności), możesz zdecydować się na edukację domową. Jest ona możliwa zarówno w podstawówce, jak i gimnazjum.

Trzeba jednak spełnić kilka warunków. Przede wszystkim uzyskać zgodę dyrektora szkoły rejonowej, do której zapisane jest dziecko. Musisz też mieć m.in. zgodę poradni psychologiczno-pedagogicznej i złożyć oświadczenie, że uczeń będzie realizował w domu program szkolny.

Twoja pociecha będzie musiała 1-2 razy w roku przystąpić do egzaminów klasyfikacyjnych, dzięki którym otrzyma świadectwo. O formie i liczbie tych egzaminów decyduje dyrektor szkoły.

W szkole lub przedszkolu nie masz obowiązku płacić oferowanego tam ubezpieczenia. Polisę możesz wykupić samodzielnie. Jednak dyrektor placówki może od ciebie wymagać oświadczenia, że dziecko jest ubezpieczone.

Jeśli ty i pociecha nie zgodzicie się z oceną wystawioną przez nauczyciela możesz wnioskować o dodatkowy egzamin. Dyrektor szkoły ma obowiązek rozpatrzyć twój pisemny wniosek i zorganizować dodatkowy test/sprawdzian umiejętności twojego dziecka.

Jeśli uczeń zdobędzie większą liczbę punktów wskazującą na wyższą ocenę, zostanie ona podniesiona. Jeśli zdobędzie tyle samo lub mniej – dotychczasowa ocena pozostanie bez zmian.

Gdy dziecko jest wybitnie zdolne, możesz je przenieść nawet dwie klasy wyżej. Szkoła ma też obowiązek zapewnić mu dodatkową pomoc i zajęcia. Poradnik co w takiej sytuacji robić, znajdziesz na: www.eid.edu.pl.

Masz prawo do pomocy edukacyjnej i dofinansowania – jeżeli jesteś samotną matką i masz niskie dochody, gmina może dofinansować podręczniki, obiady i wycieczki szkolne.

W zorganizowaniu pomocy socjalnej pośredniczy szkoła (informacje uzyskasz w sekretariacie).

W urzędach oraz w sądzie

Jako ustawowy przedstawiciel, masz prawo w imieniu dziecka załatwiać różne sprawy urzędowe. Pamiętaj, że po 13. roku życia nastolatek nabywa ograniczoną zdolność do czynności prawnych i ma już prawo decydować w pewnych sprawach, które go dotyczą.

Zarówno drobnych, np. za kieszonkowe dokonać zakupu, jak i poważniejszych. Trzynastolatek może np. zdecydować, z którym z rodziców po ich rozwodzie zamieszka lub czy przyjmie nazwisko ojczyma, jeśli matka wyjdzie za mąż.

Jednak przy załatwianiu urzędowych formalności nadal reprezentują go rodzice.

Możesz w imieniu dziecka składać wnioski o wydanie dokumentów, np. paszportu lub tymczasowego dowodu osobistego. Do ich wystawienia konieczna jest zgoda obojga rodziców (chyba, że któreś ma odebrane prawa rodzicielskie).

Jeśli dziecko jest niepełnosprawne, w urzędach możesz załatwiać sprawy poza kolejnością. Jako opiekunowi należy ci się też ulga na przejazdy i zasiłek pielęgnacyjny (formalności z tym związane załatwisz w swoim urzędzie gminy).

W imieniu dziecka możesz w sądzie złożyć pozew o alimenty lub np. odrzucić spadek, w którym są długi. Jednak nie możesz z automatu reprezentować malca we wszystkich sprawach.

Jest to niemożliwe, gdy np. jesteś jedną ze stron procesu lub gdy postępowanie toczy się przeciwko drugiemu rodzicowi (dziecko reprezentuje kurator).

Jeśli okaże się, że twoja pociecha musi być świadkiem na policji lub w sądzie, powinnaś być o tym fakcie powiadomiona. Masz prawo być w pobliżu w trakcie jego zeznań, aby w razie potrzeby zapewnić mu należytą opiekę.

W sądzie dzieci bezwarunkowo muszą być przesłuchiwane w specjalnym, przyjaznym pokoju przesłuchań.

Mariola, 38 lat: Pozbawiłam „byłego” praw rodzicielskich

Mój były partner uchyla się od płacenia alimentów i od lat nie interesuje się naszym synem. Jednak figuruje w dokumentach jako jego ojciec, więc potrzebowałam jego podpisu, żeby wyrobić synowi paszport czy wysłać go na wycieczkę za granicę (mieszkamy pod czeską granicą i szkoła często organizuje takie wyjazdy).

Koleżanka doradziła, żebym w sądzie rodzinnym złożyła wniosek o pozbawienie ojca dziecka praw rodzicielskich i udało się. Teraz już nie muszę prosić go o zgodę, a to ułatwia mi załatwienie wielu spraw.

Twoje obowiązki

Do czasu, aż dziecko osiągnie pełnoletność, rodzice powinni się troszczyć o jego zdrowie, edukację i rozwój oraz zapewnić mu godziwe warunki do życia.

Zadanie to w równym stopniu dotyczy matki i ojca i to niezależnie od tego, czy pozostają ze sobą w związku, czy nie. O istotnych dla potomka sprawach powinniście decydować wspólnie, a gdy nie można się porozumieć, sporne kwestie powinien rozstrzygać sąd rodzinny.

Twoje uprawnienia

Konstytucja daje rodzicom prawo do wychowywania dziecka zgodnie z ich przekonaniami. Jednak matce i ojcu nie wolno stosować kar cielesnych ani w inny sposób nadużywać władzy rodzicielskiej (bo wówczas sąd może ją ograniczyć lub pozbawić jej całkowicie).

Rodzice mają prawo zarządzać majątkiem swojego dziecka i podejmować inne istotne decyzje (szczegóły reguluje Kodeks Rodzinny i Opiekuńczy).

Twoje przywileje

Co roku możemy korzystać z ulg podatkowych na dzieci. Samotne matki mogą rozliczać się wspólnie z dzieckiem, mają pierwszeństwo w przyjęciu do żłobka i przedszkola.

Rodzice w trudnej sytuacji życiowej mogą ubiegać się o zasiłki rodzinne. Rodziny mające trójkę lub więcej dzieci mogą korzystać z rządowego programu rabatowego, tzw. Karty Dużej Rodziny.

Mały pacjent ma szczególne uprawnienia, a ty – jako jego opiekun – masz prawo je egzekwować. Co to oznacza? Przede wszystkim ochronę dziecka przed niepotrzebnym stresem i cierpieniem. Jeżeli np. masz wątpliwości co do sposobu diagnozowania czy leczenia malucha, możesz nie zgodzić się na to, co proponuje lekarz. W sytuacjach spornych zawsze masz prawo zwrócić się o rozstrzygnięcie do sądu lub do Rzecznika Praw Dziecka.

Masz prawo być przy badaniu lekarskim i szczepieniu swojego dziecka. Zawsze możesz wejść z malcem do gabinetu lekarskiego czy zabiegowego. Jeśli zgłosisz wątpliwości, lekarz ma obowiązek udzielić wyjaśnień.

Wielu rodziców ma obiekcje, czy trzeba się godzić na szczepienie malucha. Nikt siłą cię do tego nie zmusi. Jednak musisz pamiętać, że szczepienia z listy obowiązkowej są ustawowo nakazane przez państwo.

A za uchylanie się od tego obowiązku może być nałożona grzywna (od kilkuset do nawet kilkunastu tysięcy złotych). Tylko gdy istnieją przeciwwskazania medyczne (np. alergia), dziecko może nie być szczepione.

Zawsze powinnaś otrzymać pełną informację o stanie zdrowia dziecka i planowanym leczeniu. Lekarz powinien cię poinformować o koniecznych zabiegach medycznych, zanim jeszcze zostaną one wykonane. Powinien też na bieżąco konsultować z tobą wszystkie decyzje np. o podaniu kroplówki, pobraniu krwi czy innym zbiegu.

Na wszystko powinnaś wyrazić zgodę. Personel przychodni czy szpitala nie ma jednak obowiązku przekazywania ci informacji o stanie zdrowia dziecka przez telefon (chyba, że wcześniej się na to umówicie). Tylko w sytuacjach nagłych, ratujących życie, lekarze nie mają obowiązku zabiegać o twoją zgodę.

Personel medyczny powinien szanować prawo do intymności twojego dziecka, co oznacza, że nie może ono być np. w dowolnym momencie i na forum publicznym rozbierane do badania. Malec powinien przebywać w sali szpitalnej z dziećmi w podobnym wieku, a nie razem z dorosłymi pacjentami.

W szpitalu możesz cały czas przebywać z pociechą, bo rodziców nie obowiązują godziny odwiedzin. Jeśli zdecydujesz się na całodobowy pobyt, szpital może pobrać opłatę „za łóżko”.

>Prawo daje ci możliwość wypisania dziecka ze szpitala na własne żądanie, kiedy masz wątpliwości co do skuteczności kuracji. W pewnych sytuacjach masz też prawo wystąpić do sądu rodzinnego o zgodę na zakończenie leczenia lub kontynuować je w innej placówce.

Ekspert radzi

Dzieci do 13. roku życia nie mają zdolności do czynności prawnych. To oznacza, że w ich imieniu występują rodzice i to oni powinni wyrazić zgodę m.in. na zabiegi medyczne lub badanie dziecka.

Są też upoważnieni do przyjmowania pełnych informacji na temat jego stanu zdrowia czy planowanego leczenia (małoletni pacjent powinien być informowany o wszystkim stosownie do swojego wieku).

Jednak pacjent, który ukończył 16 lat musi już samodzielnie wyrazić zgodę na wykonanie badań i zabiegów medycznych.

Ma też prawo nie zgodzić się, aby podczas badania obecny był jego rodzic. Generalnie do podjęcia czynności medycznych u młodzieży w wieku 16-18 lat potrzebna jest tzw. zgoda podwójna, czyli zgoda samego dziecka, jak i jego prawnego opiekuna.

Świat kobiety
Więcej na temat:rodzice | dziecko | dzieci

Zobacz również

  • Jestem w drugim miesiącu ciąży i pracuję na podstawie umowy na czas określony (za trzy miesiące ulegnie ona rozwiązaniu). Czy w takim przypadku moja umowa zostanie przedłużona? Natalia z Chorzowa. więcej

Twój komentarz może być pierwszy

Zapoznaj się z Regulaminem
Wypełnienie pól oznaczonych * jest obowiązkowe.